10 μαθήματα από τον Κομφούκιο που θα αλλάξουν την ζωή σας

Ο Κομφούκιος ήταν ένας φιλόσοφος της Ανατολής του οποίου τα πιστεύω στηρίζονταν στην προσωπική και ελεγχόμενη ηθική. Ο Κομφούκιος δίδαξε στους ανθρώπους τους κοινωνικούς κανόνες,την δικαιοσύνη και την ειλικρίνεια.

Σας παρουσιάζουμε σήμερα 10 δυνατά μαθήματα ζωής που βασίζονται στη φιλοσοφία αυτού του σεβαστού κινέζου στοχαστή.

*Δεν έχει σημασία πόσο αργά πας αρκεί να μην σταματάς.

*Ποτέ μην κάνεις φιλία με έναν άνθρωπο που δεν είναι καλύτερος από εσένα.

*Όταν θυμώνεις σκέψου τις συνέπειες.

*Όταν είναι προφανές ότι δεν μπορείς να επιτύχεις τους στόχους σου,μην προσαρμόζεις τους στόχους αλλά προσάρμοσε τα βήματα των πράξεων σου.

*Αν μισείτε έναν άνθρωπο τότε έχετε  ηττηθεί από αυτόν.

*Αυτό που ο ανώτερος άνθρωπος επιδιώκει είναι να ασχολείται με το μέσα του, αυτό που ο μικρός άνθρωπος επιδιώκει είναι να ασχολείται με τους άλλους.

*Όπου κι αν πας, πήγαινε με όλη την καρδιά σου.

*Δώστε συμβουλές μόνο σε εκείνους τους ανθρώπους που αναζητούν την γνώση, αφού προηγουμένως έχουν ανακαλύψει την άγνοιά τους.

*Κοιτάζοντας τα μικρά πλεονεκτήματα, αποτρέπει μεγάλες υποθέσεις από το να επιτευχθούν.

*Αν σε φτύνουν πίσω από την πλάτη σου, αυτό σημαίνει ότι είσαι μπροστά τους.


Πηγή: stroumfaki.gr

Τεράστια ηλιακή κηλίδα απειλεί τη Γη

Τεράστια τρύπα στον Ήλιο μπορεί να βυθίσει τη Γη στο σκοτάδι

Πηγή: NASA

Μία τεράστια κηλίδα ανακάλυψαν οι επιστήμονες στην επιφάνεια του Ήλιου, ικανή να δημιουργήσει «μπλακ άουτ» στη Γη. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο φαινόμενο, καθώς η κηλίδα έχει διάμετρο 75.000 μίλια και εξαιτίας της μπορεί να βυθιστούν στο σκοτάδι οι δορυφόροι της Γης.

Η κηλίδα εντοπίστηκε την περασμένη εβδομάδα και οι επιστήμονες παρακολουθούν με προσοχή την εξέλιξη του φαινομένου. Μάλιστα κάνουν λόγο για μία «τεράστια τρύπα» η οποία είναι ορατή από τη Γη και όμοιά της σπάνια έχει παρατηρηθεί κατά τα χρόνια της εξερεύνησης του διαστήματος.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η έκταση του φαινομένου είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να προκαλέσει την απενεργοποίηση των δορυφόρων, την πτώση των επικοινωνιών και μία τεράστια καταιγίδα ακτινοβολίας θα πλήξει τη Γη.

«Μία τέτοια καταιγίδα θα μπορούσε να δημιουργήσει εκπληκτικές, μοναδικές αύρες σε όλον τον κόσμο, με χρωματισμούς που όμοιούς τους δεν έχει δει ο άνθρωπος στον ουρανό, αλλά παράλληλα μπορεί και να προκαλέσει χάος στα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά δίκτυα, σε πολλές περιοχές του πλανήτη», τόνισε ένας εκ των επιστημόνων της NASA που παρακολουθεί το φαινόμενο και πρόσθεσε:

«Μια νέα ομάδα ηλιακών κηλίδων έχει περιστραφεί και φαίνεται ότι αναπτύσσεται αρκετά γρήγορα».

Πηγή: CNN GREECE

Ό,τι δεν εκτιμάται να κόβεται

Κι ενώ λοιπόν μπορώ ν’ ανεχτώ, ν’ αποδεχτώ, να παρακάμψω, όπως και να συγχωρήσω αρκετά παραπτώματα, έχω ένα τεράστιο θέμα με την αχαριστία των ανθρώπων.

Εμείς οι δοτικοί άνθρωποι το έχουμε αυτό. Βλέπεις, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να θεωρήσουμε πως τα άτομα που είναι σημαντικά για μας και για τα οποία θα κάναμε και θα δίναμε τα πάντα, νιώθουν το ίδιο κι είναι διατεθειμένα να μας το ανταποδώσουν από καρδιάς στο μέγιστο.

Αυτό ισχύει σ’ όλες τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Θα έλεγα, μάλιστα, πως είναι και θέμα συνέπειας χαρακτήρα ως ένα βαθμό. Επειδή θεωρούμε δεδομένο ότι ο απέναντι άνθρωπος εισπράττει, αντιλαμβάνεται κι εκτιμά όσα προσφέρουμε, όπως ακριβώς θα κάναμε κι εμείς, μας φαντάζει αδιανόητο ότι δεν αντιδρά με τον αναμενόμενο κι ενδεδειγμένο για εμάς τρόπο.

Την ίδια στιγμή, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύουμε ότι όταν κάνεις κάτι καλό στον άλλο, οφείλει να στο «ξεπληρώσει» μετά βαΐων και κλάδων. Δεν κάνεις χάρη σε κανέναν, θέλεις και προσφέρεις, είναι επιλογή σου, δε στο ζητά κανείς με το ζόρι, αντιθέτως, παίρνεις μεγάλη, διπλάσια χαρά όταν βλέπεις τους ανθρώπους σου χαρούμενους, δεν περιμένεις ευχαριστίες ή ευγνωμοσύνες, προς Θεού.

Υπάρχει όμως μια λεπτή, σχεδόν διακεκομμένη, κόκκινη γραμμή μεταξύ των πραγμάτων. Όταν οι άνθρωποι δε σέβονται και δεν εκτιμούν αυτά που κάνεις γι’ αυτούς, κι όχι μόνο δεν τα αναγνωρίζουν, αλλά με τη στάση τους σε οδηγούν να σκέφτεσαι στο τέλος της ημέρας ότι δεν υπολογίζουν κι εσένα τον ίδιο σαν προσωπικότητα. Με μια μόνιμη απάθεια, αδιαφορία, οκνηρία κι αδράνεια υπαγορεύουν ότι απλώς δεν τους απασχολούν οι πράξεις σου, ενώ ό,τι κι αν κάνεις δε μετράει, καθώς το θεωρούν δεδομένο, αμελητέο και σχεδόν χρέος σου. Τότε είναι ακριβώς που συνειδητοποιείς ότι άλλα έχεις στο μυαλό σου κι αλλιώς είναι τα πράγματα.

Στον έpωτα σε πληγώνει αυτή η συνειδητοποίηση πολύ. Τα χάνεις μόλις το αντιληφθείς, σε αδειάζει, σε αναγκάζει να εκλογικεύσεις απότομα κι υπέρμετρα το συναίσθημα, ό,τι χειρότερο. Εσύ σκέτη άμυνα κι εγώ πάντα προσπάθεια, πάει πολύ ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Σε υποχρεώνει να νιώθεις ότι είσαι μόνος σου σ’ αυτή τη σχέση και ταυτόχρονα να παλεύεις, να ενδιαφέρεσαι και να ζεις για δύο. Ναι, για πόσο ακόμη;

Στη φιλία πονάει ακόμη περισσότερο όμως. Λυπάσαι φρικτά, ξενερώνεις απίστευτα, γκρεμίζεται ο κόσμος σου, δεν το χωράει ο νους σου. Νιώθεις ότι πήγαν χαμένα χρόνια ολόκληρα, πώς να το δεχτείς και κυρίως πώς να ξεριζώσεις τόσα συναισθήματα; Για ανθρώπους που θα έπεφτες και στη φωτιά να βεβαιώνεσαι μέρα με τη μέρα ότι δε θα ‘καναν ούτε βήμα για σένα; Ως πότε;

Kι η ανιδιοτέλεια κι ο αλτρουισμός και τα υπεράνω και τα στραβά μάτια έχουν το όριό τους. Μία, δύο, κι αφού έχεις εξαντλήσει όλα τα ενδεχόμενα και τις προσπάθειες, στην τρίτη καίγεσαι, έτσι πάει.

Είναι προφανές ότι σε καμία σχέση δεν είναι δυνατό να υποχωρεί πάντα και μόνο ο ένας. Είναι, επίσης, ηλίου φαεινότερο ότι απαιτείς, τουλάχιστον, να μη σε περνάνε για κορόιδο. Γιατί και ο πιο υπομονετικός άνθρωπος, κάποια στιγμή σκάει, απλώς σκάει, παίρνει ανάποδες, εξοργίζεται, του γυρίζει το μάτι και τότε δε θες να δεις την αντίδρασή του.

Ό,τι δεν εκτιμάται, μάλλον, θα πρέπει να κόβεται λοιπόν χωρίς παρελκόμενα. Ναι, το ξέρω. Σαφέστατα και δεν είναι τόσο εύκολο όσο να λεχθεί. Θα πάρει χρόνο, δεν ξενοιάζεις απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, ούτε μπορείς να πετάξεις απ’ τη ζωή σου ανθρώπους, εμπειρίες, βιώματα κι αισθήματα με το καλημέρα σας. Απλώς δεν είναι λύση να νιώθεις διαρκώς θύμα από ανθρώπους που θα έφτανες ως το τέρμα κι ακόμη πιο πέρα γι’ αυτούς. Άδικο, δε νομίζεις;

Δεν μπορούμε και δεν πρέπει κιόλας να είμαστε απόλυτοι κι ανένδοτοι, όταν καλούμαστε να λάβουμε δραστικές αποφάσεις με καταλυτικές συνέπειες χωρίς επιστροφή. Πολύ περισσότερο δε, όταν αφορούν τις σχέσεις μας με πολύ κοντινούς μας ανθρώπους στην προσωπική μας ζωή. Όμως δεν είναι κρίμα να σε κάνει να περισσεύεις απ’ τη ζωή του ένας άνθρωπος που για εκείνον θα παραχωρούσες άνετα ολόκληρη τη δική σου;

Συντάκτης: Κάτια Σκίτσου

Πηγή: stroumfaki.gr

Όταν οι εργοστασιάρχες γύριζαν τα ρολόγια πίσω για να δουλεύουν οι εργάτες περισσότερο. Ο δρόμος από τις συνθήκες δουλείας, στο οκτάωρο...

Στα τέλη του 19^ου αιώνα, η εργασία στην Ελλάδα θύμιζε αποικίες σκλάβων στον αμερικανικό νότο.

Οι εργαζόμενοι δούλευαν χωρίς καθορισμένο ωράριο, εφτά μέρες την εβδομάδα.

Δεν υπήρχε διάλειμμα, ασφάλιση, ιατρική περίθαλψη, επιδόματα.

Υπήρχαν και ορισμένοι «προνομιούχοι» που είχαν καθορισμένο χρόνο εργασίας.

Τα γκαρσόνια δούλευαν 15 ώρες, οι ναυπηγοί 12 έως 14 ώρες, τα τυπογραφεία και τα κλωστοϋφαντουργεία 10 με 12 ώρες και οι πιο «ευνοημένοι» ήταν εμποροϋπάλληλοι που σταματούσαν στις 10 ώρες.

Ο μέσος όρος εργασίας ήταν οι 12 με 14 ώρες δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι δέχονταν τους όρους αδιαμαρτύρητα καθώς αυτοί ίσχυαν για όλους και η εναλλακτική ήταν η ανεργία και η πείνα.

Όταν στο Σικάγο οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν το οχτάωρο με σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος, 8 ώρες ανάπαυση», στην Ελλάδα ακούστηκε σαν ανέκδοτο.

Πολλοί εργοδότες γέλασαν με το αστείο, ίσως και οι εργαζόμενοι που βίωναν την πραγματικότητα.

Για πολλούς μάλιστα, η ανάπαυση ήταν ένα μικρό διάλειμμα πλάι στα μηχανήματα των εργοστασίων για να τα προσέχουν.

Οι συνθήκες εργασίας θύμιζαν συνθήκες δουλείας

Οι εργαζόμενοι σχολούσαν όταν αποφάσιζε το αφεντικό τους. Μάλιστα υπήρξαν και ακραίες περιπτώσεις εργοστασίων, όπου το ρολόι έδειχνε πάντα την ώρα του αφεντικού.

Οι εργοστασιάρχες για να ξεγελάσουν τους υπαλλήλους τους και να δουλέψουν περισσότερο, γύριζαν πίσω τα ρολόγια!

Kάτω από αυτές τις συνθήκες, η κυριακάτικη αργία ήταν αδιανόητη και κατακτήθηκε με πολλοίς αγώνες και τρομερές θυσίες.

Δείτε στο βίντεο την πορεία της εργασίας στην Ελλάδα και την κατάκτηση όσων σήμερα, θεωρούνται δεδομένα

Πηγή: Μηχανή του Χρόνου

Αθώος ο Τάσος Θεοφίλου για όλες τις κατηγορίες

Αθώος για όλες τις κατηγορίες κρίθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ο Τάσος Θεοφίλου, που βρισκόταν στο εδώλιο του κατηγορούμενου ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης, και με την επιβαρυντική νομική διάταξη περί τρομοκρατίας (187Α). «Ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού» για τους συνηγόρους του.

το σκίτσο του συνεργάτη του TPP, Γιώργου Μικάλεφ

Η αθωότητα του Τ. Θεοφίλου κρίθηκε κατά πλειοψηφία, καθώς σύμφωνα με την ψηφοφορία μεταξύ των δικαστών, τρεις τάχθηκαν υπέρ της αθωότητας του και δύο κατά. Μάλιστα, η μία εφέτης τον έκρινε ένοχο για όλες τις κατηγορίες, ενώ η δεύτερη τον έκρινε ένοχο μόνο για τη ληστεία στην Πάρο.

Υπενθυμίζεται πως πρωτοδίκως, ο Τ. Θεοφίλου είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια κάθειρξη για ληστεία στην Πάρο τον Αύγουστο του 2012.

Την ανακοίνωση της αθωωτικής απόφασης του δικαστηρίου ακολούθησε πανδαιμόνιο χαράς από το πλήθος αλληλέγγυων που είχαν βρεθεί από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του. «Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ' όλα τα κελιά» ήταν το σύνθημα που δόνησε την αίθουσα του Εφετείου.

Ο Τάσος Θεοφίλου ήταν χαμογελαστός και έδειχνε ήρεμος καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης. Στο άκουσμα τής αθώωσής του, το χαμόγελο του πια ήταν έκδηλο. 

View image on Twitter

 Follow

Chris Avramidis @chris_avramidis

Η πρώτη φωτογραφία μετά την αθώωση. Ο #Tasos Θεοφίλου σε λίγο θα είναι κοντά μας ελεύθερος!!

9:51 AM - 7 Jul 2017

 
•  204204 Retweets
 
•  231231 likes

Twitter Ads info and privacy

Σύμφωνα με την ετυμηγορία του δικαστηρίου, ο Τάσος Θεοφίλου αθωώθηκε για το σύνολο 

των κατηγοριών και συγκεκριμένα για συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή-προμήθεια-κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων κ.ά.

Ένα μέλος του δικαστηρίου είχε την άποψη πως θα πρέπει να κριθεί ένοχος για τις πράξεις της ληστείας, της παράνομης οπλοφορίας, της αποδοχής προϊόντων εγκλήματος και τη πλαστογραφίας ενώ το δεύτερο μέλος που μειοψήφησε υποστήριξε ότι πρέπει να καταδικαστεί για όλα τα αδικήματα που του αποδόθηκαν.

Περιπέτεια πέντε ετών

Dimitris Lampropoulos/ ThePressProject

Η αρχή έγινε όταν ο Τάσος Θεοφίλου κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε ληστείας τράπεζας στην Πάρο τον Αύγουστο του 2012, κατά την οποία υπήρξε ένας νεκρός. Ο ίδιος συνελήφθη στην Αθήνα ως ύποπτος, γνωστός στον αναρχικό χώρο, με τα ΜΜΕ να τον αντιμετωπίζουν ως ένοχο.

Έτσι, ο Τ. Θεοφίλου δικάστηκε ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης και με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου περί τρομοκρατίας (187Α). Σημειώνεται πως κατά τη διάρκεια της δίκης του, αλλά και την έφεσης, το μοναδικό στοιχείο που παρουσιάστηκε εναντίον του, ήταν ένα καπέλο, το οποίο μάλιστα δεν υπήρχε στα αρχικά ευρήματα της ληστείας.

Βάσει αυτού του «στοιχείου», ο Θεοφίλου καταδικάστηκε το 2014 σε 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή στη ληστεία της Πάρου, με τη δεύτερη δίκη να ακολουθεί κατόπιν άσκησης έφεσης τόσο του ίδιου του κατηγορουμένου όσο και υπέρ του νόμου.

Μετά από πολυήμερη διαδικασία, και αφού κανένας αυτόπτης μάρτυρας δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως έναν από τους δράστες της ληστείας, όπως και στην πρωτόδικη διαδικασία, η εισαγγελέας Έδρας, με την σημερινή αγόρευσή της, εξέφρασε την απόλυτη πεποίθησή της πως ο Θεοφίλου «υπήρξε μέλος της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και προχώρησε με άγνωστους -για τη Δικαιοσύνη- συνεργούς στη ληστεία της τράπεζας, με απολογισμό έναν νεκρό».
Απολογούμενος στο πρώτο δικαστήριο, ο Θεοφίλου ερωτηθείς από τον πρόεδρο είχε υποστηρίξει ότι η «ΣΠΦ» είναι «αναρχομηδενιστική οργάνωση» η οποία δεν πιστεύει «στο όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης» κάτι στο οποίο ο ίδιος πιστεύει «ως αναρχοκομμουνιστής».
Απολογούμενος στην παρούσα δίκη, μεταξύ άλλων ο Θεοφίλου είπε, ότι «η μόνη φορά που βρέθηκα κοντά σε όπλο, ήταν όταν μου το έβαλαν στον κρόταφο κατά την σύλληψή μου» ενώ επανέλαβε ότι διώκεται γιατί είναι αναρχικός: «Δεν διέπραξα κανένα από τα αδικήματα που με κατηγορούν. Διέπραξα ένα αδίκημα το οποίο περικλείει όλα τα... αδικήματα: στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση με τους αδικημένους, είμαι αναρχικός».

«Ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού»


Νίκη του νομικού πολιτισμού χαρακτηρίζουν οι συνήγοροι του Τάσου Θεοφίλου την αθώωσή του από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, σε ανακοίνωση που εξέδωσαν στην οποία συγχαίρουν τα μέλη του δικαστηρίου που «αντιστάθηκαν στις πιέσεις των μηχανισμών» και απένειμαν δικαιοσύνη.
Σε δελτίο Τύπου που εξέδωσαν οι συνήγοροι του 33χρονου αναρχικού, Κώστας Παπαδάκης, Άννυ Παπαρούσσου και Σπύρος Φυτράκης, αναφέρονται σε «θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες» ενώ τονίζουν ότι η αθώωση του εντολέα τους «απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως ‘δίκαιο’ υποδείξεων».
Η ανακοίνωση των τριών δικηγόρων έχει ως εξής:
«Η σημερινή πανηγυρική αθώωση του Τάσου Θεοφίλου το Α’ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποτελεί θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες. Ταυτόχρονα είναι μία ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού, που κατακτήθηκε με αιώνες λαϊκών αγώνων και όχι από την καλοσύνη οποιασδήποτε εξουσίας, διότι απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως «δίκαιο» υποδείξεων. Αξίζουν συγχαρητήρια στα μέλη της πλειοψηφίας του δικαστηρίου διότι αντιστάθηκαν στις πιέσεις των μηχανισμών, που δεν σταμάτησαν ούτε την τελευταία στιγμή, και απέδειξαν ότι υπάρχουν ακόμα δικαστές που δεν ασκούν απλά εξουσία, αλλά απονέμουν δικαιοσύνη και σαν τέτοιες θα μείνουν στην ιστορία.

Θερμούς χαιρετισμούς στο αγωνιζόμενο κίνημα, που μαζί με τους συνήγορους υπεράσπισης δώσαμε μέσα και έξω από τα δικαστήρια τη μάχη για να σπάσει το φράγμα της σιωπής και να απλωθεί με επιτυχία το κύμα συμπαράστασης, πολύ ευρύτερα από τα όρια του αναρχικού χώρου και να νικήσει τους μηχανισμούς. 
Μετά από πέντε χρόνια άδικης φυλάκισης ο Τάσος βγαίνει σήμερα. Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή, ο αγώνας συνεχίζεται».

Πηγή: The Press Project

Αποζημίωση για άδικη κράτηση ή φυλάκιση!

   Sacco And Vanzetti In 1927

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, ελέω καύσωνα, επανερχόμαστε με ένα ενδιαφέρον (για λίγους ωστόσο) νομικό ζήτημα : την περίπτωση της δικαστικής πλάνης, όταν κάποιος δηλαδή κρατείται προσωρινά ή φυλακίζεται και στην συνέχεια αθωώνεται, με την εμφάνιση νέων στοιχείων ή και όχι.

    Στις περιπτώσεις αυτές, που είναι σπάνιες, αλλά συμβαίνουν, ο Νόμος ορίζει ρητά ότι το θύμα της δικαστικής πλάνης, έχει αξίωση αποζημίωσης κατά του Ελληνικού Δημοσίου !

    Πιο αναλυτικά : έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν αποζημίωση α) όσοι προφυλακίστηκαν και εν συνεχεία απαλλάχτηκαν, είτε με βούλευμα, είτε με τη δικαστική απόφαση β) όσοι έμειναν στη φυλακή με δικαστική απόφαση, η οποία ωστόσο σε β' βαθμό ήταν αθωωτική και γ) όσοι κρατήθηκαν ή φυλακίστηκαν και τελικά αθωώθηκαν, κατόπιν επανάληψης της διαδικασίας, με βάση δηλαδή νεότερα στοιχεία, που προέκυψαν στην πορεία.

    Αποζημίωση δικαιούνται ακόμα και αυτοί που έμειναν στη φυλακή περισσότερο χρόνο, απ'όσο καταδικάστηκαν τελικά (π.χ επειδή η απόφαση του Εφετείου μείωσε πολύ την ποινή).

    Μάλιστα, μπορούν να ζητήσουν αποζημίωση ακόμα και εκείνοι, που όντως διέπραξαν το έγκλημα και φυλακίστηκαν, ωστόσο κρίθηκε στη συνέχεια ότι δεν πρέπει να τους επιβληθεί ποινή (π.χ επειδή υπήρχε νόμιμη άμυνα) !

    Εκτός από τον ίδιο τον φυλακισθέντα όμως, αυτοτελή αξίωση αποζημίωσης έχουν και όσοι, βάσει Νόμου, έχουν δικαίωμα διατροφής από εκείνον (κατά βάση δηλαδή τα παιδιά και η σύζυγος).

    Για την υποχρέωση αποζημίωσης του Δημοσίου, οφείλει να αποφανθεί το Δικαστήριο, ύστερα από γραπτή ή προφορική αίτηση εκείνου που αθωώθηκε.

    Το ποσόν της αποζημίωσης ορίζεται στο Νόμο ( για την ακρίβεια τα πλαίσια της αποζημίωσης ) : αυτή κυμαίνεται από 8,80 έως 29 ευρώ, για κάθε ημέρα κράτησης, ανάλογα με την οικονομική και οικογενειακή κατάσταση του δικαιούχου.

    Αν δεν υποβληθεί το αίτημα αποζημίωσης επί τόπου, όταν δηλαδή απαγγέλεται η αθωωτική απόφαση, μπορεί να υποβληθεί και αυτοτελώς, μέσα σε 10 μέρες από τη Δίκη ή από τότε που επιδόθηκε η απαλλακτική απόφαση ή το απαλλακτικό βούλευμα στον κατηγορούμενο.

    Ο δικαιούχος μπορεί να ασκήσει αγωγή και στα αστικά Δικαστήρια, αν αμφισβητεί το ύψος της αποζημίωσης ή εάν αυτή δεν προσδιορίστηκε από το ποινικό Δικαστήριο, ωστόσο και πάλι ισχύουν τα ανωτέρω όρια (8,80 έως 29) και μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να γίνει υπέρβαση του ορίου των 29 ευρώ.

     Η σχετική αξίωση παραγράφεται σε 2 χρόνια από τότε που έγινε αμετάκλητη η απόφαση και είναι κληρονομητή.

     Τα όρια αυτά όμως δεν ισχύουν για τα άλλα πρόσωπα (σύζυγο, τέκνα) και έτσι αυτοί μπορούν να ζητήσουν μεγαλύτερη αποζημίωση, στα πολιτικά Δικαστήρια.

     Οι διατάξεις αυτές, έχουν εφαρμογή και στα στρατιωτικά Δικαστήρια και σε αλλοδαπούς (για ποιο λόγο έπρεπε να ορίζεται αυτό ρητά και να μην είναι αυτονόητο, είναι άξιο απορίας, ειδικά από τη στιγμή που οι αλλοδαποί είναι τα κατεξοχήν θύματα της δικαστικής πλάνης (ή και ..πλεκτάνης), επειδή δεν γνωρίζουν καλά τη γλώσσα, ούτε τα δικαιώματά τους, δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε "καλούς" δικηγόρους και συνήθως αποτελούν τα μαύρα πρόβατα, στα οποία φορτώνται όλα τα εγκλήματα από τους δικούς μας, τους πονηρούς, που κατονομάζουν ως υπαίτιο "τον Αλβανό" ή το "μαύρο"). 

Πηγή: nomikisimvouli.blogspot.gr

Ηφαίστειο και σύννεφα, ένα παράξενο φαινόμενο!

Το ηφαίστειο Klyuchevskaya Sopka βρίσκεται στη Ρωσία και είναι το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στην Ευρασία. Αν και είναι γνωστό γι’αυτή του πρωτίστως την ιδιότητα, οι φωτογράφοι το λατρεύουν καθώς τους… δίνει μοναδικές εικόνες να απαθανατίσουν στο φακό τους. Ειδικότερα, το εν λόγω ηφαίστειο φημίζεται για τους εκπληκτικούς σχηματισμούς νεφών στην κορυφή του, που σίγουρα κερδίζουν τις εντυπώσεις νύχτα μέρα.

Ένας από αυτούς είναι και ο Denis Budkov που ζει εδώ και 15 χρόνια στην ευρύτερη περιοχή της Kamchatka Peninsula, κάνοντας διαρκείς εξορμήσεις τριγύρω για να τραβήξει όσο περισσότερες… πόζες μπορεί! «Δεν υπάρχει περίπτωση να μείνεις αδιάφορος μπροστά σε αυτό το θέαμα. Τα σύννεφα που σχηματίζονται στην κορυφή του είναι απίθανα, ενώ μερικά είναι τόσο παράξενα που σε εκπλήσσουν… ευχάριστα», λέει ο ίδιος.