Το Πάσχα και όσοι πεθαίνουν για τα πιστεύω τους…

Πάσχα, μία γιορτή αγαπημένη των Ιουδαίων και των Χριστιανών. Οι πρώτοι γιορτάζουν τη μεγάλη Έξοδο, την απελευθέρωση από το ζυγό της εποχής τους, τους Αιγύπτιους  και την μετεγκατάσταση τους στη γη της Επαγγελίας. Οι δεύτεροι γιορτάζουν την αυτοθυσία ενός ανθρώπου, τον αλτρουισμό του αλλά και την Ανάσταση. Θα κρατήσω τα κομμάτια που έχουν ουσία… Στην πρώτη περίπτωση γιορτάζουν την ελευθερία τους και την προσπάθεια για μια καλύτερη ζωή. Στη δεύτερη περίπτωση τον αγώνα του ανθρώπου να αφυπνίσει τους υπόλοιπους με κορυφή της προσπάθειας, τον θάνατο για τις ιδέες του. Δεν έχει σημασία αν έγιναν τα παραπάνω ή αν δεν έγιναν, δεν έχει σημασία αν ο Χριστός υπήρξε ή όχι, αυτό που έχει σημασία είναι ότι υμνείται η αφύπνιση, ο αλτρουισμός,  η ελευθερία, η αυτοθυσία και το όραμα. Ας βάζουν μέσα και το υπερφυσικό, αυτό που έχει σημασία είναι ότι υπάρχουν αξίες  που αν αφαιρέσουμε το υπερφυσικό είναι πραγματικά ικανές να υψώσουν τον άνθρωπο πολύ ψηλά!

Με δεδομένο και αφορμή ότι το Πάσχα υμνεί τον άνθρωπο που θυσιάζεται για τη βελτίωση της ζωής των άλλων, αλλά και τον άνθρωπο που θυσιάζεται άδικα θα κάνω μία μικρή αναδρομή στην ιστορία του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Νταχάου, το οποίο ήταν το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία το οποίο δημιουργήθηκε για την τιμωρία κι εξόντωση πολιτικών κρατούμενων, δηλαδή ανθρώπων που δεν υπέγραψαν κάποια δήλωση μετάνοιας στο καθεστώς της εποχής και προτίμησαν να βασανιστούν και να εξοντωθούν υπερασπίζοντας τα πιστεύω τους. Τα οποία για πολλούς από αυτούς ταυτίζονταν  με την αγάπη για τον συνάνθρωπο και το μετασχηματισμό της υπάρχουσας κοινωνίας σε έναν καλύτερο κόσμο για όλους (σχεδόν). Μας θυμίζει τίποτα αυτό;

Ας ξεκινήσουμε με μία σύντομη ιστορική αναδρομή για το Νταχάου και μετά θα γίνει μία ξενάγηση στο χώρο μέσα από οπτικοακουστικό υλικό!

 Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου

Το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου (γερμ. Konzentrationslager Dachau) ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ναζιστικής Γερμανίας που δημιούργησε η Γκεστάπο... περισσότερα εδώ

Ήταν λοιπόν ένας χώρος βασανιστηρίων και αναμόρφωσης ανθρώπων με ξεχωριστή κουλτούρα, διαφορετικότητα και ιδεολογία. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν εκεί μέσα υπερασπίζοντας τις ιδέες τους, δεν περίμεναν κάποια ανάσταση οι περισσότεροι αν όχι όλοι! Θά πρεπε μαζί με τον επιτάφιο να υπάρχει και μία εικόνα με αυτούς, να υμνείται η αυτοθυσία τους, να λέει και ο παπάς μαζί με το Πιστεύω και δυο λόγια για όλους αυτούς! ¨Όμως κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο από την επικρατούσα ιδεολογία και άποψη, είναι προτιμότερο ο κόσμος να πιστεύει ότι κάποια στιγμή θα ξαναέρθει στη ζωή και δεν χρειάζεται να επιμένει περισσότερο για μία καλύτερη ζωή εδώ, στη γη, μιας κι εδώ είναι ο παράδεισος εδώ και η κόλαση μας!