Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φασίστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φασίστες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

Ο χορός των βρυκολάκων

Μια ξέφρενη αντικομμουνιστική υστερία σαρώνει την Ευρώπη του νεοναζισμού και την Αμερική του νεομακαρθισμού. Επίγονοι των αποικιοκρατών, λιγούρια του Φρήντμαν, νοσταλγοί των κρεματορίων και μια σειρά αποβράσματα της Ιστορίας, παρέα με εθελοντές αμόρφωτους , ανιστόρητους, λούμπεν ναζιστάκια και ανυπόφορα εφησυχασμένους, έχουν συστρατευτεέ για να ξαναγράψουν την Ιστορία.
Στοχος να ταιριαζει με τη συγχρονη εξαθλιωση της δουλειας, να δινει αλλοθι στο εργασιακο κολαστηριο της ανεργιας, του δεκαωρου και της απληρωσιας και να βαζει φωτοστεφανο στους νεοφιλελεδες που ονειρευονται – εκτος από τις διακοπες στη Μυκονο – νεα ολοκαυτωματα, μιαν απεραντη φυλακη , πολλες Μανωλαδες κι ένα κοσμο γενικευμενης φαβελας.


Τα σταφυλια της οργης τα καβροχθισαν οι σφηκες, ο Στάινμπεκ είναι δυστυχως νεκρος κι επιτελους σκασμος οι ρητορες, πολύ μιλησανε, στο εξης θα παιζουνε σ αυτό το θιασο μονο φαντασματα.



Αναδευεται στο πολυτελες μνημουρι του ο Λεοπολδος του Βελγιου. « Ο διοικητης μας διεταξε να κοψουμε και να παλουκωσουμε τα κεφαλια οσων αντισταθηκαν στο Κογκο και να κρεμασουμε σε σχημα σταυρου τις μαναδες με τα παιδια τους». Μαρτυρια μελους του μισθοφορικου αποσπασματος, με την επωνυμια, «Φιλανθρωπικη Διεθνης Ενωση της Αφρικης». Δεκα εκατομμυρια Αφρικανοι σφαγιαστηκαν από τη φιλανθρωπικη, ιεραποστολικη ενωση, ενώ στην αποκομιδη καουτσουκ εκοβαν τα χερια των λιγοτερο αποδοτικων της αφρικανικης Μανωλαδας.




Σαλευει μεσα στο φερετρο του ο Τσωρτσιλ. «Τους μισω τους Ινδους. Είναι ζωα κι εχουν ζωωδη θρησκεια. Αναπαραγονται σαν κουνελια».1943, δηλωση για το λιμο της Βεγγαλης. 29 εκατομμυρια Ινδοι πεθαναν από πεινα. Οι Βρετανοι αποικιοκρατες εξηγαγαν ολο το σιταρι και το ρυζι στη Μ, Βρετανια.
Σηκωνονται αργα από το μνημα τους οι προγονοι του Μεγκελε και του Αδολφου. Αυτοι που στις αρχες του 20ου αιωνα εκαναν προβα τζενεραλε στο ολοκαυτωμα σε Γκανα, Τογκο, Καμερουν και Τανζανια, δολοφονωντας το 80% των φυλων, Χερερο και Ναμα γιατι αντισταθηκαν στη Γερμανικη αποκιοκρατια
Στη σημερινη Γαλλια ο Ολαντ διατηρει γαλλικα στρατευματα κι επιχειρει στρατιωτικα σε 10 χωρες της Αφρικης, που θεωρουνται πια «ανεξαρτητες» αλλα συντηρουν αδιαλλειπτως τους χορους των βρυκολακων. Κι ενώ το 1947 εμεις ματωναμε από τον εμφυλιο, τον πυροδοτημενο από τον Σκομπυ του Τσωρτσιλ, η Αλγερια θρηνουσε 100.000 σφαγιασθεντες από τους Γαλλους μισθοφορους, της Λεγεωνας της Τιμης (ειναι παλιος ο ανασκολοπισμος της γλωσσας και κατι φερνει απο αιμα, τιμη κλπ) Ξανα στο τωρα του Ολαντ. Το 10% του γαλλικου πληθυσμου είναι Αλγερινοι, γκετοποιημενοι δουλοπαροικοι, ενώ το 70% των φυλακισμενων σε ολη τη Γαλλια είναι παλι Αλγερινοι. Το σκοταδι πεφτει γρηγορα πανω απ την πολη του φωτος πριν καν ολοκληρωθει καλα-καλα μισος αιωνας από το Γαλλικο Μαη.
Γι αυτο, οταν ακουω το Αιγαιο να γινεται ποιηση, εγω παντα σωπαινω αλλα οταν ακουω για την Ευρωπη του διαφωτισμου και των λαων, μου ανεβαινει το αιμα στο κεφαλι. Πολλα, πολλα εμετικα και αιματοβαμμενα από τη γενοκτονια των Ινδιανων και τις ιαχες των κονκισταδορων ως το μαζικο σεξουαλικο βιασμο και τη μαζικη δολοφονια των Μαου Μαου από τους Βρετανους τζεντλεμεν, από τον εκτοπισμο 10 εκατομμυριων Ινδων επειδη στραβοκαταπιε σ ένα γευμα ο Κυριλλος Ραντκλιφ, μεχρι την αποστολη ζαχαρης με αρσενικο στις φυλες του Αμαζονιου, το βομβαρδισμο των καταφυγιων στη Ραμαλα, απο τους προκατοχους του Τραμπ και τη συνοδοιπορια του ιδιου στις σφαγες της Γαζας και της Υεμενης.
Ηπιαν πολύ αιμα οι βρυκολακες αλλα διψανε ακομα. Σ αυτο το ιδιο αιμα βουτανε το δαχτυλο για να ξαναγραψουν την Ιστορια των "ισων αποστασεων" , χωρις αιδω γιατι ξερουν οτι εχουν καταφερει να φτιαξουν μια τηλεχειριζομενη κοινωνια πιυ καταπινει αμασητες χλαπατσες.
Φωτο 1: Βρετανος εκπολιτιστης
Φωτο 3: Ο λιμος της Βεγγαλης 
Φωτο 4: Γερμανος εκπολιτιστης
Κογκο, αμοιβη για το μαζεμα καουτσουκ
Κογκο, αμοιβη για το μαζεμα καουτσουκ
Image may contain: 2 people, people standing
 Ο λιμος της Βεγγαλης 
Image may contain: one or more people and outdoor
Γερμανος εκπολιτιστης
Image may contain: one or more people and outdoor

Πηγή: alfavita

Τετάρτη 7 Ιουνίου 2017

Σχέδιο Μάρσαλ: 70 χρόνια… «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ»!


Λέγεται ότι «την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές». Στην Ελλάδα, λόγω των συνθηκών που διαμόρφωσε η ταξική πάλη και οι αγώνες του επαναστατικού κινήματος, αυτό τους έχει πέσει κομματάκι δύσκολο.

   Εντούτοις οι «νικητές» – το είδαμε με αφορμή και τις «αγιογραφίες» των τελευταίων ημερών – ποτέ δεν παραιτούνται από την προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας. Ειδικά σε εποχές όπως η σημερινή, που το σύστημά τους «μπάζει», επιδίδονται στη διαστροφή της αλήθειας με όρους ασύστολης προπαγάνδας.

   Αν, μάλιστα, στην προπαγάνδα τους προστεθεί και η αγραμματοσύνη των «παπαγάλων» που βάζουν μπροστά για να επιτευχθεί η «αποκολοκύθωνση» της Ιστορίας, τότε εκείνο που προκύπτει είναι εκτρωματικά γελοίο.

   Από την έναρξη της κρίσης, λοιπόν, έχουν ανοίξει το κεφάλαιο «σχέδιο Μάρσαλ». Οπου το σχέδιο Μάρσαλ ήταν κάτι το… καλόν, «έσωσε» τότε την Ελλάδα, και τώρα που η Ελλάδα είναι πάλι σε δύσκολη θέση «ευχής έργον» θα ήταν να είχαμε ξανά ένα «νέο σχέδιο Μάρσαλ»…

   Μάλιστα τούτο αποτέλεσε… ευχή και της παρούσας κυβέρνησης. Είχε διατυπωθεί το 2015 από τον τότε υπουργό Οικονομικών, ο οποίος είχε απευθύνει πρόταση στην Γερμανίδα καγκελάριο να προχωρήσει στην εξαγγελία και στην εφαρμογή ενός «σχεδίου Μέρκελ» για την Ελλάδα. Το «σχέδιο Μέρκελ», κατά τον κ.Βαρουφάκη, θα έπρεπε να κινηθεί κατά τα πρότυπα ενός παλιότερου σχεδίου: Του «σχεδίου Μάρσαλ»…

   Στο σημείο αυτό, συνεπώς, μας προέκυψε κάτι πραγματικά… σπουδαίο: Μια κυβέρνηση «πρώτη φορά Αριστερή», που

ήρθε να ενστερνιστεί βασικούς πυλώνες της παραχαραγμένης αλήθειας,
έσπευσε να οικοδομήσει τον λόγο της με τα σκουριασμένα υλικά της ασύστολης μετεμφυλιακής προπαγάνδας,
επέλεξε να αντλήσει τα σχέδιά της για το μέλλον του τόπου και του λαού αναμηρυκάζοντας την πολιτική αγραμματοσύνη των «παπαγάλων» του συστήματος.
    Αυτό είναι πραγματικά… αξιοσημείωτο: Η εκτρωματικά γελοία τακτική της «αποκολοκύνθωσης» της Ιστορίας μετατρέπεται σε «πρώτη φορά Αριστερό»… αφήγημα. Στο όνομα της «σωτηρίας», των «έντιμων συμβιβασμών» και των «σκληρών διαπραγματεύσεων» που έφεραν το τρίτο Μνημόνιο, προηγήθηκε το φαινόμενο η «πρώτη φορά Αριστερά» να εκθειάζει ακόμα και το σχέδιο Μάρσαλ! Και μάλιστα χωρίς καμία… «δημιουργική ασάφεια».

   Δυο χρόνια αργότερα διαβάσαμε, δε, στο Βήμα (7/5/2017, http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=878094), στη συνέντευξη του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ, ότι οι «ΗΠΑ ευλογούν Τσίπρα».

   Ηταν εκεί που ο νέος «Πιουριφόι» αναφερόμενος στο δόγμα Τρούμαν και στο σχέδιο Μάρσαλ, δίνοντας το μέτρο της αγάπης των Αμερικανών για τον Τσίπρα και την «αριστερή» κυβέρνησή του, προανήγγειλε ακόμα και γιορτές (!) για τα 70χρονα του καθεστώτος που ο Σημίτης το είχε περιγράψει με εκείνη την περίφημη φράση «ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες»:

«Η συμμαχία μας – είπε ο Πάιατ – είναι πολύ ισχυρή και σε λίγο καιρό θα γιορτάσουμε 70 χρόνια της αμυντικής μας συνεργασίας»…

Αμερικανική γελοιογραφία του 1947. Παρουσιάζει το μπάρμπα Σαμ να προσφέρει ομπρέλα προστάσίας στην Ευρώπη. Η ομπρέλα, όμως, κρύβει μια βόμβα…




Πάμε, λοιπόν, να δούμε τι θέλουν να… γιορτάσουν:
   Το σχέδιο Μάρσαλ, ως συνέχεια του δόγματος Τρούμαν, που εξαγγέλθηκε πριν από 70 χρόνια, στις 5 Ιουνίου 1947, πράγματι ήταν «καλό». Οχι, όμως για την Ελλάδα του ελληνικού λαού. Ηταν «καλό» για τους απόντες από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και τους συνεργάτες των Γερμανών, που καθόλου δεν είχαν στο μυαλό τους τη βελτίωση των συνθηκών ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων παρά μόνο την αποκατάστασή τους στην εξουσία. 
   Το σχέδιο Μάρσαλ ήταν «καλό» ως αντεπαναστατικό σχέδιο του ιμπεριαλισμού για το στέριωμα του καπιταλισμού στη Δυτική Ευρώπη και στην Ελλάδα. Αυτός ήταν και ο λόγος, μιλώντας ειδικά για την Ελλάδα, που τα κεφάλαια του δόγματος Τρούμαν και του σχεδίου Μάρσαλ χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά εναντίον του λαϊκού κινήματος, για τη διατήρηση – και με στρατιωτικά μέσα – των πλουτοκρατών στην εξουσία και προς όφελος του προσωπικού θησαυρισμού των κεφαλαιοκρατών.
   Το τι πραγματικά ήταν αυτή η περίφημη «αμερικανική βοήθεια» το μαρτυρά η κατανομή αυτών των κεφαλαίων που διοχετεύτηκαν προς όφελος του προσωπικού θησαυρισμού των κεφαλαιοκρατών:
  • Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Συντονισμού Γ. Καρτάλη τον Απρίλη του 1952, το 60% των πιστώσεων που εκταμιεύτηκαν σε εφαρμογή του σχεδίου Μάρσαλ είχαν απορροφηθεί από δέκα, όλες κι όλες, βιομηχανίες.
  • Εκατοντάδες εκατομμύρια μοιράστηκαν σε 50 βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις. 
   Περιττό να πούμε ότι από τα χρήματα αυτά, που διασπαθίστηκαν απροκάλυπτα και που όσοι τα έλαβαν δεν πλήρωσαν ποτέ μια δραχμή, αναδύθηκαν, κάποιες φορές μέσα από τους μαυραγορίτες και τους δοσίλογους, τα νέα τζάκια των αμερικανοθρεμμένων μεγαλοβιομηχάνων και μεγαλεμπόρων.


Ο Πολ Πότερ όρθιος απευθύνει χαιρετισμό σε εκδήλωση για την πρώτη ριζοκαλλιέργεια κατά τα αμερικανικά πρότυπα…
Το τι πραγματικά ήταν το σχέδιο Μάρσαλ, το που απέβλεπε και το που οδήγησε το ομολογούσε ο ίδιος ο Paul Porter, ο απεσταλμένος του Τρούμαν στην Ελλάδα.
   Οι ΗΠΑ – έλεγε ο Porter – έκαναν «μια τόσο μεγάλη επένδυση» στη χώρα και συνεργάστηκαν με μια ελληνική κυβέρνηση που 
«επικαλούμενη τον ίδιο της τον τεραστίων διαστάσεων αντικομμουνισμό ως επιχείρημα για την παροχή βοήθειας σε απεριόριστες ποσότητες (είχε) στόχο της… να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση μιας μικρής κλίκας από τραπεζίτες και εμπόρους, που αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα»
   Περιγράφοντας δε την ελληνική άρχουσα τάξη, της οποίας τον κλάδο των εφοπλιστών αποκαλούσε «αργυρώνητους ηλίθιους», δε δίσταζε να προσθέτει ότι 
«είναι αποφασισμένη, πάνω απ’ όλα, να προστατεύσει τα οικονομικά της προνόμια, όποιο κι αν είναι το κόστος σε ό,τι αφορά την οικονομική υγεία της χώρας».(1)
   Ακόμα και οι εκτιμήσεις της εποχής ότι μόλις 500 οικογένειες των Αθηνών ελέγχουν την Ελλάδα αποδείχτηκαν… επιεικείς: 
«Λέγεται – ανέφερε ο Μαρκεζίνης – ότι 500 οικογένειες κυβερνούν την Ελλάδα, εγώ όμως πιστεύω ότι δεν φτάνουν καν τις πεντακόσιες, αλλά είναι μόνο 200». (2)  
   Οσο για τη χρηματοδότηση του μεγάλου κεφαλαίου συνεχιζόταν με σκανδαλώδη τρόπο. Το βεβαιώνει και πάλι ο Porter, ο οποίος σημειώνει: 




«Οι βιομήχανοι δεν επένδυαν περιμένοντας «δανεικά κεφάλαια», αν και κατά διάφορες εκτιμήσεις είχαν χρυσές λίρες. Οι εμπορικές τράπεζες όχι μόνο δεν διέθεταν πιστώσεις, αλλά δανείζονταν από την Τράπεζα της Ελλάδος προκειμένου να πληρώσουν τους υπαλλήλους τους».


        Εργάτες περιεργάζονται αμερικανικό εκσκαπτικό μηχάνημα που δόθηκε στο πλαίσιο                                                           του  Σχεδίου Μάρσαλ για τις τηλεπικοινωνίες.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα μέλη της εγχώριας πλουτοκρατίας, δηλαδή τα – κατά τον Porter πάντα – «μέλη της κομψής διεθνούς κλίκας», ξεκοκάλισαν από τον Οκτώβρη του ’44 μέχρι τον Ιούνη του 1953 τα πάνω από 3,2 δισ. δολάρια της λεγόμενης «βοήθειας» (σ.σ.: με το σχέδιο Μάρσαλ να ανέρχεται περίπου στα 2 δισ. δολάρια, χωρίς εδώ να υπολογίζεται η άμεση στρατιωτική βοήθεια στο αστικό κράτος).
   Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τους υπέρογκους εξοπλισμούς που άγγιζαν το 50% του προϋπολογισμού και με τη διατήρηση του υπέρογκου κρατικού καταπιεστικού μηχανισμού, καθιστούν φανερό γιατί η «βοήθεια» και η «σωτηρία» δεν είχαν σχέση με το λαό, αλλά με τη σωτηρία του καπιταλιστικού συστήματος.
   Αποτέλεσμα ήταν νέα μεγαλύτερα ελλείμματα και δημόσια χρέη που, ως συνήθως, επιχειρήθηκε να καλυφθούν είτε με άγριες φοροεπιδρομές στα πενιχρά εισοδήματα του λαού είτε με καινούργιους δανεισμούς. 
   Το τίμημα για το λαό ήταν βαρύ. Και πληρώθηκε σε πολλά επίπεδα. Πληρώθηκε με τη φτώχεια, τη μετανάστευση εκατομμυρίων Ελλήνων, με τις ναπάλμ του Εμφυλίου, με τους «Νέους Παρθενώνες» και με μια δημοκρατία, που ο ίδιος ο Αμερικανός υπεύθυνος του σχεδίου στην Ελλάδα, ο Τζέιμς Γουόρεν, την περιέγραφε σε συνέντευξή του ως εξής:
«(Το σχέδιο Μάρσαλ ήταν)…μια πολύ αυστηρή συμφωνία, πολλές πτυχές της οποίας αποτελούσαν σαφή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας. Μπορεί κάλλιστα να πει κανείς ότι επρόκειτο όχι για απλή παρέμβαση, αλλά για επέμβαση στην εθνική κυριαρχία της χώρας».



                           Ο βασιλιάς Παύλος και ο Αμερικανός στρατηγός Βαν Φλιτ παρακολουθούν τις κινήσεις του κυβερνητικού στρατού.




Και παρακάτω:
«Η επιτυχία (σ.σ.: των «πατριωτών» κυβερνώντων – όπως τους αποκαλεί ο Αμερικανός) ήταν ότι έφεραν τους Αμερικανούς, όχι απλά ως συμβούλους, αλλά ως ελεγκτές και υπεύθυνους των αποφάσεων. Για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα έπρεπε να καταπιεί την περηφάνια της και να αποδεχτεί ευρείες παρεμβάσεις. Αυτό ήταν το πνεύμα της συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών». (3)
   Προφανώς, όταν τα παραπάνω τα δηλώνουν οι ίδιοι οι Αμερικανοί, εμείς δε χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτα περισσότερο, ούτε για το «σχέδιο Μάρσαλ», ούτε για τους… νοσταλγούς του.
***


1.Paul A. Porter: «Ζητείται ένα θαύμα για την Ελλάδα – Ημερολόγιο ενός           προεδρικού απεσταλμένου», έκδοση «Bήμα – Μαρτυρίες».
2. Η Ελλάδα στη δεκαετία 1940 – 1950, εκδόσεις «Θεμέλιο».

3. Εφημερίδα «Καθημερινή», 17

Τετάρτη 31 Μαΐου 2017

Σήμερα έφυγα από τη δουλειά | Μου ζήτησαν να φτιάξω τούρτα με αγκυλωτούς σταυρούς




Όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Lazaros Ozricfox θα μείνουμε εδώ, να ελπίζουμε και να αγωνίζομαστε: 


«Σήμερα έφυγα απο την δουλειά. Μου ζήτησαν να φτιάξω τούρτα με αγκυλωτούς σταυρούς-μαίανδρους και δεν συμμαζεύεται, για κάποιον χρυσαυγίτη προφανώς. Ίσως ακόμα και για κάποιο επίσημο στέλεχος της ναζιστικής-φασιστικής οργάνωσης των μιασμάτων και απόσκατων διπόδων που καίνε άδικα οξυγόνο στον πλανήτη. 


ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ. ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ. ΑΡΝΟΥΜΑΙ. ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ.



Αυτή ήταν η απάντησή μου μεταξύ άλλων που δεν θυμάμαι τωρα ακριβώς. Εννοείται ότι τους έστειλα στο διάολο όλους. Απο την πωλήτρια Αλβανικής καταγωγής που χαζογέλαγε μέχρι τον μάστορα και φυσικά τον μαφιόζο εργοδότη. Εννοείται την ώρα που τους έβριζα και μου είπε ο μάστορας «μη νευριάζεις θα την κάνω εγώ» είπα πως εγω δεν δέχομαι ούτε δευτερόλεπτο να βρίσκομαι όχι δίπλα, αλλά ούτε δέκα τετράγωνα μακριά σε κάποιον μαλάκα που θα ζωγραφίζει ναζιστικά σύμβολα πάνω σε τούρτες και μάλιστα να μου προβάλουν ως επιχείρημα το γελοίο: η δουλειά πάνω απ’ όλα.. 


ΟΧΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ´ ΟΛΑ. 


Πάνω απ’ όλα είναι η αξιοπρέπειά μας. Πάνω απ’ όλα είναι η αυτονομία μας. Οι αξίες μας, η ιδεολογία, οι αρχές μας. Όσο κι αν δεν το θέλουν κάποιοι υπάρχει κόσμος που δεν σκύβει το γαμήδι το κεφάλι του για πέντε ψωροδίφραγκα. Και δεν είναι ότι δεν τα έχω ανάγκη. Δεν είναι ότι δεν έχω υποχρεώσεις. Είναι η Γαμημένη η ντροπή που θα με κυνηγούσε μια ζωή όπως και σε άλλες περιπτώσεις που δεν ξεπουλήθηκε το τομάρι μου για τα σκατένια πρότυπα του κωλόκοσμου που εντάξει.. Δεν θα σωθεί, Ποτέ, δεν θα φτιάξει, Ποτέ, κυρίως αν είχαμε να ελπίζουμε σε κάτι, να καλυτερέψει κάπως…όχι. Ποτέ. 


Όμως δεν θα έλεγα δεν λέω και δεν θα πω ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΑ ΝΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ.

 Ξεφτυλισμένα ναι παντού.. Αν κάτι μπορούμε να κάνουμε σε κάποιες στιγμές που μας δίνεται η ευκαιρία, είναι να λέμε ένα ωραίο καθαρό λυτρωτικό και άγιο ΟΧΙ στα σκατά. 

Έχω μια ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ πάνω απο το κεφάλι μου. Την ιδεολογία, τις αρχές και τις αξίες μου. Την Κατερίνα ΓΩΓΟΥ! Επιμένω να το λέω επειδή είναι οδηγός και προσευχή μέσα στην καρδιά, στην ψυχή, στο μυαλό, στο είναι μου, ολόκληρο. Ε δεν θα το άλλαζα αυτό με όλα τα γαμωλεφτά του κόσμου. ΠΟ-ΤΕ. ΠΟΤΕ ΡΕ Κουφάλες. 

Και δεν γίνεται, άλλα να γράφουμε και άλλα να κάνουμε. Όχι άλλο να λέμε ..και άλλο να γίνεται. 

Δεν γίνεται να γράφω για την αναρχία, την κοινωνική απελευθέρωση, την ελευθερία, την προσωπική και κοινωνική αυτονομία, τον έρωτα και την επανάσταση αν είναι να είμαι τιποτένιος.

 Όχι δεν είμαι κάποιος σπουδαίος γραφιάς και χεστήκαμε γι’ αυτό. Αλήθεια. Αλλά το τόσο δα που θα γράψω… Το τόσο δα, αν δεν είναι απο τα έγκατα της ουσίας μου να πάει στον αγύριστο. 

Δεν γίνεται να γραφω για το μάταιο και να το σιγοντάρω. Ναι είναι όλα μάταια. Αλλά δεν θα βάλω κι άλλη μια φτυαριά στον τάφο του μισοπεθαμένου κόσμου σας εγώ. Να βοηθάω και να στηρίζω νοοτροπίες ωχαδερφισμού και δε βαριέσαι τώρα;

 Όχι. Αύριο μεθαύριο αυτοί οι μπασταρδοι θα αρχίσουν πάλι τις σφαγές. 

Και να πω εγώ ξεφτυλισμένα ναι ρε;

 Όχι. Γιατί κάποια όχι ανοίγουν τα μάτια στην κοιμισμένη δύναμη της αξιοπρέπειάς μας. » 



Lazaros Ozricfox


Μπράβο στο παλληκάρι, αν βέβαια θέλουμε πραγματικά και μόνιμα να απαλλαχτούμε από αυτά τα σκουπίδια πρέπει να χτίσουμε ένα δυνατό ταξικό κίνημα... οργανωμένο! Αλλιώς θα έχουμε λίγους Λάζαρους και πολλούς που θα σκύψουν το κεφάλι και θα φτιάξουν τις τιποτένιες αυτές τούρτες, και θα είναι και μεγάλο κρίμα άτομα με αξιοπρέπεια όπως ο Λάζαρος να εξαθλιώνεται επειδή με αυτά που του ζητάνε τον οδηγούν στην ανεργία. Αυτό που σήμερα είναι αξιοπρέπεια και άρνηση στο να ενδώσει κανείς στη βαρβαρότητα και τη σαπίλα ας μετουσιωθεί αύριο σε επαναστατική προοπτική...



Πηγή: Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό






Σάββατο 27 Μαΐου 2017

Με λένε Πάυλο...


Με λένε Παύλο,
Ακόμα περιμένω δικαίωση........
Κάποιοι με ηξέραν και ως killah p.
Ημουν εργάτης στο Πέραμα,
ισως καποτε μπορεί να με ειχες δει.
Πάνω από εργάτης όμως ημουν καλλιτέχνης,
ισως ειχες ακούσει στίχους μου,
ίσως τους ειχαμε πει και παρέα,
ίσως.. τώρα να τους έμαθες.
Πάνω όμως από καλλιτέχνης ημουν και άνθρωπος, ,
ίσως με κατάλαβες
να σε σκεπάζω κάποιο χειμωνιάτικο βράδυ,
δεν διέκρινα μέσα στο σκοτάδι
τι ήσουν, δεν κατάλαβα τι χρώμα είχες,
απλά μπορούσα να σε σκεπάσω γιατί κρύωνες και το έκανα.
Ναι, ίσως έτυχε να σε βοηθήσω κάποτε που με χρειάστηκες,
και παραξενεύτηκες που δεν σου ζήτησα αντάλλαγμα
μα θεώρησα αυτονόητο ότι θα το'κανες και εσύ για μένα,
αν σε χρειαζόμουν.
Ημουν ο Παύλος, αυτή είναι η ταμπέλα μου,
πνεύμα ελεύθερο, ετών 34,
όνειρό μου μια καλύτερη κοινωνία,
εφόδιά μου οι πράξεις και η μουσική μου΄
τα λέω για σένα που δεν με ήξερες και με έμαθες τώρα.
Δεν ήθελα να με μάθεις έτσι,
ήθελα να σε δω δίπλα μου,
να παλεύουμε μαζί για ένα καλύτερο μέλλον,
όποιος και να ήσουν, γι'αυτό προσπάθησα να σου μιλήσω.
Θυμάσαι;
Ήταν Τετάρτη 18.9.2013.....
Δεν πρόλαβες να μ'ακούσεις,
σε είδα κοντά μου
να μην ακούς τον ψίθυρό μου,
σε έιδα λίγα μέτρα μακριά
να μην φτάνουν οι φωνές μου,
σε περίμενα 20 λεπτά, δεν ήρθες.
Τωρα που με γνωρισες
Μην με ξεχάσεις....
Με λένε Παύλο.

Πηγή: Facebook